| |
 |
Van kleine kinderen ineens groot worden
Thom
|
26 April 2012 | 22:49:39
|
|
Niles wil jij met mijn vliegtuig spelen?
Uit eten omdat Pake en Beppe vorig jaar 40 jaar getrouwd waren.
Thom had 't gezellig, speelde leuk met een klein meisje en
at behoorlijk van zijn pannenkoek.
Vanavond las papa voor... of las Thom voor aan papa?
Leuk was het in ieder geval!
En onze grote, kleine, man ging woensdag voor het eerst zelf los staan. Hij keek er erg triomfantelijk bij en had al snel in de gaten dat als je je op je billen laat vallen je dan erg hard kunt lachen! Vanavond stond meneertje midden in de kamer... los... keek voor zich uit en je zag hem denken... en ja hoor... twee voorzichtige stapjes werden gemaakt. Trots zijn we op onze grote, kleine, man. Die na alle indrukken vanavond even wakker werd, moest huilen en weer even heel klein was! Genieten, elke dag! |
|
|
|
|
Thom ging logeren!
Thom
|
12 April 2012 | 14:50:50
|
EIGEN BED
Mijn eigen bed
Blijft leeg vannacht,
Want ik ga uit logeren.
Wel eng hoor,
Maar ik wil het
Voor één nachtje
Toch proberen.
En als het leuk is,
Blijf ik weg
Misschien wel heel veel nachten.
Dan moeten al mijn spulletjes,
Hier thuis maar op mij wachten.
Dag eigen bed,
Dag speelgoedkast,
Dag boeken en dag kleren…
Je ziet me wel een keer terug,
Maar eerst ga ik een poosje
Uit logeren
Nannie Kuiper
|
|
|
|
Hof Olmenstein en griep!
Bloggen
|
12 Maart 2012 | 11:33:34
|
|
Omdat oma Zeeland pas verhuisd is en er niet meer zoveel slaapplaats is gingen wij logeren in de leuke B & B! Zo leuk, een heel 'bakhuisje' voor ons alleen. Een aanrader!!!
Een mand vol ontbijt kregen we bezorgd. Echt genieten van alle lekkernijen! Thom wilde ook wel een lekker hapje en genoot er van!
Helaas werd ons manneke in de loop van de ochtend ziek, hoge koorts en gingen we snel naar huis. Alwaar we in de week na ons heerlijke weekendje alledrie met griep in bed lagen. Gelukkig zijn we aan de beterende hand, schijnt de zon en lijkt het nu toch echt voorjaar te worden!
|
|
|
|
Van ziek zijn en een appartement in Overvecht
Thom
|
27 Februari 2012 | 11:56:27
|
En dan ben je de hele week ineens niet aan het werk. Want, eerst was ik met mijn ouders naar het ziekenhuis omdat mijn vader aan zijn oog geholpen moest worden. En daarna was ik druk met Thom. Het mannetje kreeg en krijgt zoveel kiesjes tegelijk dat zijn hele lijfje er van ontregeld was. Last van vanalles noem je dat dan. Darmen, maag, hoofd en eigenlijk helemaal Thom was van slag. Met als gevolg een bijna uitdroging en dreigende opname in het ziekenhuis. En wat kan je dan blij zijn met een plasje op vrijdagochtend. Een plasje dat er voor zorgt dat je niet in het ziekenhuis hoeft te slapen, dat je minder zorgen hebt, dat je weet dat alles goed komt en dat je eigenlijk weer over kan gaan tot de orde van de dag....
De orde van de dag die maakt dat ons huis weer te koop staat. Nieuwe foto's, nieuwe prijs, nieuwe rond, nieuwe kansen?! En wie helpt ons verkopen? Wie zorgt dat we naar een huis met een tuin op zoek kunnen gaan? We wonen hier heerlijk. Een mooi uitzicht over de Hollandse Waterlinie, een boerderij met een rieten dak, lieve buren, opgeruimde portiek en alle rust. Maar wij willen graag een schommel en een zandbak en dat past niet op ons balkon....
|
|
|
|
Van uw Utrechtse filmrecensent
Film | Bloggen
|
09 Februari 2012 | 09:58:14
|
Frank ging, zoals de traditie leert, naar de Volkskrant Filmzondag.... waarvan akte!
Beste filmliefhebbers,
Afgelopen zondag weer vijf films gezien in Rotterdam. Ook deze keer is het mij (en Anne en Patrick ook) weer gelukt ze allen met open ogen te bekijken, alhoewel ik tijdens de eerste twee films wel even zat te knikkebollen. Had waarschijnlijk te maken met de rustige sfeer van de films.
In chronologische volgorde:
* 10.00 uur: Historias que so existem lembradas (Ik moet nog eens opzoeken wat dit betekent) Een sfeervolle film over het leven van “vergeten bejaarden” in een spookdorp in de streek van verlate koffieplantages in Brazilië. Mooie beelden, weinig woorden, lichtvoetig en zonder opsmuk. Kortom een dromerige film. Echt een film voor het Rotterdams filmfestival, niet voor een gezellige zaterdagavond met bier, wijn en chips.
* 12.30 uur: Valley of Saints
Een film uit het Indiaanse deel van Kasjmir, niet bepaald alledaags. Een schipper zit gevangen tussen de liefde voor zijn omgeving (het Dalmeer), zijn familie, de onlusten in de regio en de aanwezigheid van een bevallige wetenschapster.
Schilderachtige plaatjes uit dit deel van Azië, maar een beperkt scenario. Niet echt een film die een grote indruk achterliet.
* 15.00 uur: King Curling
Een Noorse komedie , zo niet klucht over curlingspelers. (Ja, ja die Noren blijken toch ook te kunnen lachen.) Fantastische jaren 70/80 aankleding, leuke absurdistische grappen. Beetje lijkend op een film van de Coen brothers (The Big Lebowski). Helaas een bijzonder slecht leesbare ondertiteling waardoor een deel van de grappen verloren ging. Een zeer aparte eend in bijt van het Rotterdams Filmfestival. Meestal wordt er niet zoveel gelachen...
* 17.30 uur: 38 Témoins
Zware Franse kost. Over het zien en horen of niet willen zien en horen van een brute moord in havenstad Le Havre. Frans, dus er wordt veel gepraat(...). Voor de liefhebbers van het betere psychologische drama. Ik verwacht dat ie wel in de filmhuizen gaat komen. Overigens niet te verwarren met de film Le Havre, die ook in Rotterdam draaide en nu in het land in première is gegaan.
*20.00 uur: Lena
Vlaamse regisseur maar zich afspelend in Rotterdam. De Poolse – Nederlandse Lena zoekt liefde en komt meestal van een koude kermis thuis. Pittig drama, sterk geacteerd. Lijkt op films van de Vlaamse broers Dardenne (La Promesse, Rosetta). Mooie film maar je wordt er niet bepaald vrolijk van. Ik denk wel dat ie in de filmhuizen gaat komen.
De groeten van uw Utrechtse filmrecensent,
Frank
|
|
|
|
Vrolijk opvoeden!
Thom
|
31 Januari 2012 | 10:15:05
|
|
Je hoeft van je kinderen
geen fantastische kinderen te maken.
Je moet hen er alleen aan herinneren
dat ze al fantastisch zijn.
Als je dit consequent doet
vanaf hun geboorte,
zullen ze dat ook heel normaal vinden.
Stukje uit Tao Te King |
|
|
|
Knoop doorgehakt...
Bloggen
|
15 Januari 2012 | 19:57:10
|
En dan hak je een knoop door! En voel je een opluchting en ruimte voor nieuwe ontwikkelingen. Vanaf mei ga ik 24 uur per week werken, verruil ik mijn teamleidersfunctie voor het ambulant begeleiderschap en heb ik meer tijd voor andere dingen. Is die studie afgelopen jaar voor niets geweest? Nee, dat komt wel weer van pas. En er komt weer eens iets op mijn pad dat dan beter bij mij past!
Zaterdag brachten we Thom naar Tienhoven/Ameide bij dinnetje Annelies en haar man. Ons mannetje had het er meteen weer naar zijn zinnetje. Kijken bij de geitjes en kipjes, veel ruimte om te kruipen en alle aandacht van iedereen! Hij ging zelfs mee naar het stamppottenbuffet van de buurtvereniging en stal daar, met zijn bruine ogen, de harten van iedereen. Dinnetje hoopt zelf ook ooit op zo'n lekker makkelijk kind! Thom at stamppot andijvie, sliep het klokje rond, zwom in het grote bad en knuffelde in het grote bed! En wij?
In Harmelen aten we fantastisch bij de Kloosterhoeve en nadat we de maaltijd hadden genuttigd gingen we naar Wallies voor de open avond van de Coversingers! Karin en Tamara zongen ook op onze bruiloft en al eerder op een feestje! Het was een gezellige avond, beentjes van de vloer en nadien een schorre stem van het zingen.
Je hakt een knoop door... en ondanks dat ik dacht dat het wel mee viel... lijkt de zon toch net ietsiepietsie meer te schijnen!!!
|
|
|
|
Kiekeboe
Bloggen
|
08 Januari 2012 | 21:56:17
|
En dan is het zomaar 2012 geworden... de dagen vliegen voorbij en zoals zo vaak denk dat ik vaker stil moet staan bij momenten die zich voor doen. Zoals die rustige kerstdagen die heerlijk verliepen, een weekje vakantie, een gezellige oudjaarsavond in Joure bij mijn ouders, een lachende Thom, een huilende Thom en een steeds groter wordende (verantwoordelijke) liefde voor het kind dat ik samen met mijn liefde mag groot brengen.
Wat voel ik me soms schuldig als ik weer eens voorbij ren, doordraaf, te druk ben met werken, moe ben of als ik mijn agenda zie uitpuilen van de afspraken. Moet ik dan andere keuzes maken? Een minder verantwoordelijke baan... minder uren werken... of moet ik op alle fronten de lat wat lager leggen? En hoe doe ik dat dan?
Vragen, keuzes en vooral momenten waarop ik wederom denk... sta even stil, kijk om je heen en besef dat het leven zo snel gaat. Dat er zoveel veranderingen zijn en dat ik de helft niet eens in de gaten heb. Wie gaat mij antwoord geven op de vraag of ik het goed doe? Op de vraag of mijn kind straks het gelukkigste mannetje van de wereld is? Als ik weer eens een potje eten open trek, als hij een dagje niet baddert, als Thom een dag geen boterham eet of als ik vergeet zijn neus te poetsen?
Vanmiddag wandelde ik met het manneke door de wijk, we reden langs de vijver... de eendjes, liepen langs schaapjes en keken naar de narcissen die al bloeien. En ineens keek Thom omhoog... 'Amma?' En ik moest erg lachen! Kiekeboe speelden we en lachten ons rot. Ineens realiseerde ik mij dat het allemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn. Je kan lachen om die gekke muts op je hoofd en elkaar diep in de ogen kijken en genieten!
De keuzes komen vanzelf op mijn pad, daar vertrouw ik op. De liefde voor Thom en lief is onvoorwaardelijk... en ja ik denk eigenlijk wel dat ik het goed doe!
|
|
|
|
|
|
